9/2/2010 · Kategori: Geziyoruz
Uzun zamandır ara vermiştik, yeniden döndük... 4 olaraktan 
4 çocuk olunca gezmek daha bir zor ama yardımcı çok şükür..
Nasıl ama 4 çocuk 
(Hepsi benimmiş gibi duruyor di mi? Gerçi sadece biri değil )
Bir de boy boylar ya.. Diloş abla, Bulak ortancı, Yusuf en küçük, eee bir de kucakta var şimdi
Bu da son numaramız Bella :)
Kahveci güzeli.. Maccihiato içiyor
Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz!
9/11/2009 · Kategori: Hastaliklarimiz
Çok zor bir gündü benim için, aslında sıkıntı 1 gün öncesinde başladı bende.. 4 defa anestezi olmuş ve bıçak altına yatmış biri olarak ilk defa bu kadar heyecan yaptığımı asla unutmayacağım..
Ameliyat günü sabah erkenden gittik hastaneye. Burak amcamız güç verdi sabah bize, ama anestezi alıyor olmasının endişesi bende ameliyattan çıkana kadar devam etti.. Burak ameliyata girince, ameliyathanenin önünde biraz buruk bir sahne yaşadık.. "Anne, bılakma beni sende gel deyince" ben koptum tabi.. Gerisini hatırlamıyorum
Oğluşumu bayıltmak için anestezi yaptılar, beni ise yukarıdaki cümleyle kendimden geçtim.. Oğluşum da hiç istemiyordu bu ameliyatı olmayı, biraz nazlı böcek olduğundan, gerçi çocuk haklı koca koca insanlar çekinir ameliyat olmaktan, o seve seve kabul etmiş olsaydı, bir garip olmuş olurdu sanırım.
İtiraf ediyorum dünyada başıma gelen en güzel şey anne olmakmış..
Ameliyat önlüğümüzü giyindik ve hemen ardından anestezi dokoturmuz geldi, kendisiyle anesteziyle ilgili bilgi alışverişinde bulunduk
Yatakta sıkıldık, hastane turuna çıkıyoruz.. Saatimizi beklerken
İşteee aradığımız yer ama oyuncaklar hiç iç açıcı gelmedi, kesmedi oğluşumu.. akülü arabaya binen çocuğa, manuel tekerlekli araba gösterince, anne yatağa gidelim oldu tepki
Odaya gelip çizgi film izledik..
Tabii bu arada anestezi öncesi sarhoşluk veren şurubumuzu içmiştik..
Vee işte burada çakır keyif hallerimizin başladığı an..
Yok böyle birşey.. Ne söylesek, ne yapsak muhteşem gülücükler, hatta kahkahalar, onun o çakır keyif hali bizi de öylesine güldürdü ki, video çekmiştim ama kahkahalar birbirine karışmış ekleyemiyorum
Çoookk şekerdiii çookkk
Biraz da baygın, gözler hem nemli hemde güleç.. Ama hep sırnaşıkk kedim o benim..
Ameliyathaneye giderken
Ameliyat sonrası 2 saat zor geçti.. Serumun bitmesini beklerken, ben bitiyorum sandım bir an.. Şeker olduğu kadar mızmız da böceğim..
Ve sonunda çıkıyoruz...
(kopuk olmuş biraz ama becerip toparlayamıyorum kafam karışık, yazdığıma şükrediyorum)
Kalıcı Bağlantı Yorum (2) Yorum yaz!
9/10/2009 · Kategori: Ozel Gunlerimiz
En duygusal sahne buydu benim için..
Buralarda oldukça gururluydu, başımız dikti, göğsümüzü gere gere izledik, gurur duyduk asker ablası, annesi olduğumuz için..
İşte Türk Askeri, kahramanlarımız bizim dedik..
Aslanlar gibi ettiler yeminlerini..
Gözümüzde yaşlar vardı ama çok da gururluyduk, ellerimiz havada alkışladık hepsini, tüm asker aileleri gibi..
İşte bu da benim kahraman askerim, doya doya hasret giderik 2 gün (gerçi yine çokk özledim)
Veda etmeden önce hüzün dolu başka bir kare, annemle olanlar benim için daha bir duygusaldı..
Kalıcı Bağlantı Yorum (1) Yorum yaz!
6/10/2009 · Kategori: Ozel Gunlerimiz
Ve sıra doğum günü partimizin resimlerine geldi...
Aslında 06 Ağustos doğum günümüz ama kutlama yapabilmek ve sevdiklerimizi de davet edebilmek için 09 Ağustos Pazar günü kutladık..
Mum üflemeden önce poz vermek durumundayız, tabii "iyikii doğdunnn"lar eşliğindee
Doğum günü çocuğu olmak güzelll, insanın çocuk olası geliyor, gözlerinde böylesi heyecan ve mutluluğu görünce
Kuzen Ahmet, mum üflemede sona yetişti
Ve minicik kuzenimiz Berra bebiş, O olmadan parti olur mu?? Henüz 12 günlük 
İnanılmaz çok seviyorlar kuzenlerini, biz teyzeyi paylaşamazlar kıskanırlar diye düşünüyorduk ama çok seviyorlar ve çok özlüyorlar
Kuzenlerle
Burada da partimize renk katan anane, dayı, amca, hala, babane ve kuzenlerle
Bu da bizim çocuklarımıza doğum günü hediyemiz oldu.. Hediyemizi tam gününde vermiştik, partimizden önce bisikletlerine binmişlerdi.. Hediye tercihlerini kendileri yaptılar..
Artık talepler geliyor, büyüdüler de talepde bulunuyorlar
Kalıcı Bağlantı Yorum (2) Yorum yaz!
6/10/2009 · Kategori: Ozel Gunlerimiz
Yine uzun zaman oldu, elim değmedi, bir yoğunluktur aldı başını gitti..
Aslında her fırsatta resimleri düzenleyip flickr'a yükledim ama buraya aktarma işine sıra gelince vakit yetmedi.. 24 saat yetmiyor şu ara bana...
Yaz Okulumuzu 31 Temmuz'da bitirmiştik aslında.. Bitirirken de güzel bir parti yapılmıştı okulumuzda..
Okula gidiş yolumuzda...
Partiii başlıyorrr
Kızımız kelebek, oğlumuz kral
İştahsız çocuklar, cips , çikolata olunca nasıl da iştaha gelirmiş, işte kanıtı...
Hala bile sevmekten hiç vazgeçmedikleri Tuba öğretmenleri
Ama bu sevgiyi hakediyor 
Şirinemm
Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!
5/9/2009 · Kategori: Kendimce
Çok şükür babam kısmen iyi ve inşallah daha da iyi olacak..
Şimdilik beni en çok üzen kardeşe hasret.. Gideli çok olmadı daha ve haftaya yemin töreni var, atlayıp arabaya km'leri katedip göreceğim Allah'ın izniyle aslan askerimi.. Hani insanın hayatındaki en önemli, en sevdigi, en vazgecemedigi çocuğuymuş ya, bizde mıstık hep çocuktu, benim çocuğum, Dilek'in çocuğu, annemin, babamın hepimizin çocuğuydu.. Aramızda benimle 10 yaş, ablamla 12 yaş var, çok emeğimiz geçti belki ondan yada tüm kardeş sevgisi belki de böyledir bilemiyorum ama çocuğumuzdan hiç ayırt edemediğimiz bir sevgimiz ve ilgimiz var ailemizin en küçüğüne.. Rabbim inşallah can kardeşimi bir an evvel bizlere kavuşturur ve bu hasret, tatlı bir anı olarak kalır hafızalarımızda..
Evden çıkarken
Ailecek.. Miniş bebeşimiz bile yanımızdaydı..
Burak ve Dadisi.. En büyük aksel, bizim aksel diye bağırdı..
Burak'la başka bir ilişkileri var dadisinin.. Herkes Burak'a dadin gidince ağladın mı diye sordu.. Cevap mı?
- Yooo, ağlamadım.. Niye ağlayım ki? Üzüldüm ama ağlamadım.. Büyünce bende aksel olcam, yanına gitcem zaten..
Diloş'laa..
- Anne büyünce bende askel'e gidicem
- Kızım, kızlar askere gitmez
- Ama Bulak gidicekmiş, banane bende gitcem..
- Ama seni almazlar içeri
- Olsun, bende bulak'ın ve dadimin arkadaşıyım derim
(Sanki dadileri 16 sene askerde onları beklicek
)
Anneyle helalleşme.. Bu sahneler oldukça duygusaldı..
Uğurlama bayağı bir duygusaldı, o sebeple en sakin resimleri eklemeye çalıştım...
Rabbim tüm askerlerimizi hayırlısıyla ailesine kavuştursun inşallah.. Kimseyi ağlatmasın, herkesin yüzü gülsün..
Kalıcı Bağlantı Yorum (4) Yorum yaz!
25/8/2009 · Kategori: Gelisimimiz
Dilara 104 cm ve 17 kg Persantil'de 50-75
Burak 100 cm ve 15 kg Persantilde 25-50
Yusuf 96 cm ve 14 kg Persantil'de 10-25
Kalıcı Bağlantı Yorum (1) Yorum yaz!
6/8/2009 · Kategori: Ozel Gunlerimiz
4 yıl geride kaldı ve biz nerdeeeennnnn, nereyeee geldik?? Bazen boy, kilo vs mukayesesi yapıyorum akranlarıyla ama ben bile çoğu zaman unutuyormuşum demek akranlarından ne kadar geride hayata başladıklarını ki, böyle saçma bir mukayese yapma ihtiyacı duyuyormuşum..
İlk resimler doğdukları ilk haftadan, mecburi yataklarında, ikinci resimler ise 4 yılı geride bıraktıktan sonraa yine yatakta ama koşturmacalı, bol yaramazlıklı geçen günün ardından uyku öncesi.. ( Binlerceee şükür, merhametlilerin en merhametlisine)
Burak...
Dilara
Yusuf
Kalıcı Bağlantı Yorum (1) Yorum yaz!
1/8/2009 · Kategori: Ozel Gunlerimiz
Evet dostlar teyze oldum.. Çok güzel bir duygu.. Çok farklı bir şey.. Anne olmaktan çok farklı.. Belki de anneliğimi anlayamamıştım ondandır, bu bebişimizde herşeyi doya doya yaşadık çok şükür.. Hamilelik doğal sürecinde devam etti, doğum normal ve beklenerek oldu, bebişimiz doğum sonrasında temizlenip, paklanıp kucağımıza, odamıza geldi.. Aslında olması gerekenler diyecek bir çok kişi ama, ben kucağıma alabilmek için 30 gün, evime getirebilmek için 75 gün beklemiştim, doğumum ambulansta başlamıştı, hastaneye sedyeyle girip, ameliyat önlüğümü koridorda giyinmiştim.. Tabi öyle kötü hatıralardan sonra (41x maşallah alayım herkesten lütfen) doğum ertesi hemen işte bebişiniz diye yanımıza gelmesi mucizevi geliyor bana.. Ve insan hemen o moda girebiliyor, yaşıyor, sanki teyze değil de anneymişim gibime geliyor hatta, ablamın bende ve çocuklarımda çok emeği var, benim çocuklarım da teyzelerini hep anne gibi görürler.. Yarı anne ya teyze, bizde tam anne neredeyse.. Bakalım ben ne kadar teyze olabilecegim, bu 3 yaramaz, afacan veletle
Geçen gün gidip görsünler istedim, götürdüm bebişin yanına ama tevbe ettim, neredeyse parmaklarını kıracaklardı miniciğin.. Hem sevdiler, hem de kıskançlık baş gösterdi hemen..
Ufacık bu da, 2.480 gr. doğum tartısı ve 47 cm'lik cüce
İşte 9 ay boyunca beklenen minişimizin, doğduktan hemen 3-4 saat sonraki ilk hali...
Bu da 1 gün sonrası.. Hala anne karnında gibi duruyor sürekli...
Canısı teyzesinin.. Maşallah sana, ömür boyu yüzün hep gülsün, şansın, bahtın hep açık olsun.. Sen hep mutlu ol, minişimm benim..
Hmmm.. ayrıca teyzesinin ona bir sürprizi var, yakında o da blog aleminde boy gösterecek.. Bizi izlemeye devam edin..
Kalıcı Bağlantı Yorum (6) Yorum yaz!
27/7/2009 · Kategori: Evdeyiz
Erkekler (Burak, Yusuf) ne kadar sevmiyorsa, bu da hepsi adına poz verebilme yeteneğine sahip.. Tıpkı Yusuf'un üçü adına yemek konusundaki iştahında olduğu gibi
Burak ise kırma, sökme, bozma konusunda önde giden, birşeyleri ısırsın ve koparsın, parmakları için ben direk tornavida diyorum zaten, inanılmaz bir olay, çocuk tırnak ve parmaklarıyla en sıkı vidaları bile becerip sökebiliyor
Sabah'ın 09.00'nda verilmiş bir poz ancak bu kadar iyi çıkar..
Maaşallah 41x
Takı merakımız başladı şu günlerde, toka sevmeye başladık (çoookkk şükür).. Saç uzatmaya karar verdik (bu benim kararım, tüm muhalif güçlere rağmen) cansız saçların uzun hali nasıl olacaksa artık..
Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!
« Önceki ::
